Serdecznie zapraszam wszystkich Miłośników Koni i Naturalnego Jeździectwa do obejrzenia pokazu „EQUITES SAGITTARII - Tajemnice łucznictwa konnego”, który przeniesie Was w podróż do krainy magii
i rycerstwa, gdzie ludzie mają szlachetne serca i wrażliwe dusze. Pomysł tego rodzaju spektaklu zrodził się z zamiłowania do filmów z gatunku płaszcza i szpady (Robin Hood, Zorro, Joanna d’Arc), które pokazują
te romantyczne czasy.

    Warto wspomnieć o historii łucznictwa konnego. Najwcześniejsze znaleziska łuków prostych znaleziono w Stellmoor w Ahrensburg Valley niedaleko Hamburga (Niemcy) i pochodzą  one z okresu późnego paleozoiku (9000-8000 lat p.n.e.)

    Na początku łuk służył głownie do polowania na zwierzęta i do zdobywania pokarmu, z czasem przekształcił się w broń stosowaną na wojnie przez starożytne cywilizacje takie jak: Persowie, Partanie, Scytowie, Wikingowie, Indianie, Koreanie, Japończycy (np. samurajscy wojownicy – Tomoe Gonzen) i Chińczycy. Motyw łuku i łucznictwa można spotkać także w mitologii greckiej: bóg Apollo
i bogini Artemida (Diana)  byli opiekunami łucznictwa. To właśnie starożytni Grecy wymyślili centaura jako symbol  idealnego połączenia człowieka - łucznika z koniem. W mitologii rzymskiej łucznika nazywano łacińskim określeniem Sagitarius a łucznictwo konne Equites Sagittarii. Wczesne Imperium Rzymskie posiadało w I w. n. e. własną armię łuczników konnych.

    Obecnie łucznictwo konne przekształciło się w dyscyplinę sportową i zyskuje szerokie grono sympatyków wśród jeźdźców. Coraz częściej odbywają się międzynarodowe zawody na torze łuczniczym  według pomysłu Węgra Lajosa Kassai (1 tarcza) lub na Torze koreańskim (3 tarcze) . Wyznaczona szrankami ścieżka ma 90m długości (plus odcinki na rozpędzenie i wyhamowanie konia) i jest podzielona na trzy 30 m odcinki: strzał do przodu, strzał
w lewo i strzał do tyłu. Przejazd jest punktowany, gdy łucznik chociaż raz trafi w tarczę i zmieści się w czasie
16 sekund. Wygrywa ta osoba która trafi jak najbliżej środka tarczy, jak najwięcej razy i będzie mieć najkrótszy czas przejazdu.

    Podczas pokazu „EQUITES SAGITTARII - Tajemnice Łucznictwa Konnego”, pragnę zaprezentować niezwykłą więź z końmi, opartą na partnerstwie, harmonii i wzajemnym zaufaniu. Łucznictwo konne to dla mnie połączenie Tai chi chuan – chińskiej sztuki walki dla konnych wojowników, medytacji w ruchu i jedności z koniem. Podczas strzelania z łuku, czas jakby zatrzymuje się na chwilę i jeśli człowiekowi uda się zapomnieć o tym, że galopuje
na koniu i oczyścić umysł z wszelkich myśli to zawsze trafi do celu. Trenując łucznictwo konne należy nauczyć się kierować koniem tylko dosiadem, ponieważ ręce są zajęte strzelaniem z łuku i dlatego bardzo ważna jest głęboka więź z rumakiem, aby reagował on na najsubtelniejsze sygnały jeźdźca. Podczas pokazu zaprezentuję proces przyzwyczajenia konia do strzelania z łuku, gdyż uważam, że każdego wierzchowca można przekształcić w rumaka bojowego łucznika konnego. Moim mottem przewodnim pokazu są słowa W. Mustelera:  "Jeździć konno może nauczyć się każdy, ale jazda w harmonii z koniem jest prawdziwą sztuką. Dostąpić tego może jednak tylko ten, kto z całym zrozumieniem wniknie w psychikę konia i kto nie siłą, ale wyczuciem osiągnie z nim porozumienie".

Moja podróż z naturalnym jeździectwem zaczęła się ok. 17 lat temu od filmu „Zaklinacz koni” który zainspirował mnie do poszukiwania alternatywnych sposobów porozumiewania się z końmi. Ogromny wpływ miała też na mnie moja fascynacja kulturą Indian i ich głębokim szacunkiem do Matki Natury i każdego Stworzenia Bożego. Indianie traktowali konie jak „Braci Wojowników” oraz swoich Nauczycieli i Mistrzów, od których uczyli się końskiego języka gestów, mimiki i wyrażania emocji. Konie to  lustrzane odbicia naszych wewnętrznych myśli, emocji
i uczuć, dlatego ogromnie ważna jest samoświadomość swojego ciała, czego ciągle się uczę trenując Tai chi chuan. 

7 lat temu ukończyłam Kurs Instruktora Jazdy Konnej u trenera Kadry Narodowej Andrzeja Sałackiego i zafascynowana jego jazdą bez ogłowia na klaczy Czcionce, zaczęłam szukać sposobu, aby się tego nauczyć. Po raz pierwszy udało mi się tego dokonać 5 lat temu dzięki gniadej wielkopolskiej klaczy ISKIERKA, która dosłownie wwiozła mnie na inny etap jeździectwa, opartego na głębokiej więzi z koniem, dzięki której mogłam pojechać
w teren na oklep i na samym cordeo wokół szyi. Ta klacz nauczyła mnie pokory i pokazała mi, że jeździectwo
to nieustanny proces samodoskonalenia się, a wiedza, którą posiadam na temat koni to dopiero początek Drogi.

Przez 3 lata prowadziłam własną Sekcję Jeździecką EQUUS - AE w Poznaniu, dzięki której mogłam dzielić się moją pasją z innymi studentami, pragnącymi poznać tajniki jeździectwa naturalnego. W późniejszym etapie przekształciłam Sekcję w cykliczne Kursy Zaklinania Koni EQUUS EFFERUS (po łacinie "dziki, nieujarzmiony koń”), na których pokazuję metody, które stosuję w pracy z końmi. Korzystam z dorobku wielu wspaniałych ludzi
i różnych metod (Monty Roberts, Pat Parelli, Steve Halphenny, Mark Rashid, Sally Swift, Karen Rohlf, metoda klikerowa etc.), ponieważ uważam, że każdy koń potrzebuje indywidualnego podejścia i należy dobierać metody do konia i nie należy zamykać umysłu w schematach jednej metody. 
Na kursach dzielę się także wiedzą z zakresu masażu koni (według metod Lee Hollen i Lindy Tellington Jones),  oraz naturalnego werkowania kopyt (według metod dr wet. Hiltrud Strasser). Prezentuję także jazdę konną
na bezwędzidłowym ogłowiu dr wet. Roberta Cooka i na cordeo (sznurek wokół szyi) podczas pokazu łucznictwa konnego. Zajmuję się także rozwiązywaniem problemów ludzi z „trudnymi” końmi.

Podążając Drogą z Końmi trzeba się przygotować na podróż wgłąb samego siebie. Ważne, aby mieć otwarty umysł i oprócz wiedzy zaczerpniętej z książek i od Nauczycieli istotna jest umiejętność zaufania Koniowi i swojej Intuicji, a także otwarcia swojego Serca na  porozumiewanie się z  tymi wspaniałymi stworzeniami, bo prawdziwy Zaklinacz Koni potrafi usłyszeć ich najbardziej subtelny szept…