Jerzy Sawka, dziennikarz, redaktor naczelny „Gazety Wyborczej” we Wrocławiu. Konie to jego pasja od zawsze. Ma dwie klacze quarter horse i wielkopolskiego Damara, który w „Ogniem i Mieczem” był koniem  Bohuna. Od trzydziestu lat urlopy  spędza w siodle. Polskę przejechał wzdłuż i wszerz. Ciekawość kultur jeździeckich pognała go do Argentyny i USA.  Każdy jego wakacyjny wyjazd ma charakter koński. W 1985 roku zrobił w Zbrosławicach uprawnienia instruktora rekreacji. Tam zetknął się ze szkołą Krzysztofa Skorupskiego i od tego czasu nie ustaje w poszukiwaniach nowej wiedzy o koniach. Nigdy nie przywiązywał wagi do sportu, ale dwa razy był mistrzem Polski w team penningu i raz w ujeżdżeniu na Art Cup, Mistrzostwach Polski Środowisk Twórczych. Był jednym z czterech trenerów inaugurujących pierwsze w Polsce mistrzostwa w zaklinaniu koni „Myśląc o Koniu”.
Metodami naturalnymi bawi się z końmi od 2001 roku. Szkolił się u Sandry Pye, Berniego Zambaila, Honzy Blahy i Andrzeja Makacewicza.  Żeby lepiej zrozumieć konie przesłuchuje behawiorystów zwierzęcych, psychologów, terapeutów pracujących z dziećmi autystycznymi, hodowców, trenerów i uczonych profesorów.

Wykład:

Ilustrowana materiałem filmowym i fotograficznym opowieść o żyjącym na wolności od ponad 20 lat stadzie kilkuset koni. Mają one do dyspozycji ponad tysiąc hektarów ziemi. Wiosną rozgrywają się tam bitwy ogierów o haremy. Stado tylko zimą dokarmiane jest sianem. Przez resztę roku radzi sobie samo.
Dla badacza końskiej psychiki to wspaniałe laboratorium. Ponieważ stado wypasane jest etapami w kilkudziesięciu hektarowych kwartałach, dosyć łatwo je obserwować. Zachowania, które w rozległym stepie wymagają żmudnego śledzenia, tutaj, za sprawą skondensowania haremów na ograniczonej przestrzeni, występują częściej.
Autor weryfikując swoją dotychczasową wiedzę o prawach rządzących końską społecznością próbuje dać odpowiedź na pytanie zasadnicze: co sprawia, że konie, zwierzęta wielkie, wolne, dumne i silne w sumie tak bardzo łatwo dają się człowiekowi ułożyć?